Dur gitme
Ben biraz daha bakayim sana aci aci
Sen gidersen mahzun olacak su kalbe
Bak gök yüzünde bulutlarina
Sen gidersen hüzün yagacak
Ya da seni bana hatirlatacak
Her seyi götür
Bak her yerde senden bir seyler kalmis
Anilarini da topla her seyi götür.
Dur sevgilim,
ben senin anilarinla doluyum
bari beni de kendinle götür
Bir bardak
kirmizi sarabin
ilk damlasinda canlanir
ask,
Sicacik
fettan bir güzelin
gözlerinde dinlenir
sözlerinde eglenir
yüreginde beslenir
ask,
Bir bardak
kirmizi sarap
içilirken
an sanilir
anlar yasanir
anlar sanilir
an be an yasanir
ask,
Bir bardak
kirmizi sarap
tükenirken,
an biter
anlar geçer
yil geçer
yillar biter
bitmez
ask,
Bir bardak kirmizi sarap
dolu bardak bosalip
masaya
konana kadar
bitmez ask
bitmez ask..
Aglasam sesimi duyar misiniz,
Misralarimda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaslarima, ellerinizle?
Bilmezdim sarkilarin bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu
Bu derde düsmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her seyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklasmisim, duyuyorum;
Anlatamiyorum.
….bostan dolabinin yanindaki,
sulari bana kahverengi gözüken, o küçük ve
eskimis havuzdaki solgun ve kederli nilüferlere
gidip bakardim çocukken, babam,
onlarin kökleri olmadigini anlatmisti bana.
Neden bu çiçekleri hep bir seylere benzetmek için
kullandiklarini ancak büyüyünce anladim.
Yalnizca bu çiçekler, hep bir yerlere gidecekmis gibi
azade ve özgür oluyorlar ama küçük bir
havuzun içinde bir yere gitmeden yasiyorlardi.
Hayat da böyle bir seydi benim için ; hep
bir yerlere gidecek gibi duran, yalniz ve bir yere
gitmeyen bir çiçek. Bütün bir hayatin özeti buydu.
Bende bir yere baglanmadim ve bir yere gitmedim,
öyle solgun nilüfer gibi bir havuzun içinde
yalniz basina durdum, köklerimi salamadim,
ne, oldugum yere saglamca yerlestim,
ne, baska diyarlara kaçabildim,
Bana bakanlar, beni seyredenler, beni sevenler
oldu ama kimse yakasina takmadi beni,
kimse odasina koymadi, kimse beni sulayip
büyütmek için ugrasmadi.
Onlara ihtiyacim olmadigini, havuzumda
tek basima yüzebilecegimi düsündüler.
Ben de bu yüzden; kederi, yalnizligi,
kirlenmeyi ögrendim ve hayata benzedim.
Ne garip baska bir seyde olmak istemedim,
beni begenmeleri yetti bana…
Köksüz bir hayat, çaresiz yalnizlik, tuhaf keder.
Usul usul konusuyorlar aralarinda
Denize bakiyorlar bazen - çatalini gezdiriyor biri tabaginda -
Gölgesi bir kus ölüsü
Karsida yeni budanmis agacin
- Olsa, baslangiçlar sona kalsa -
Kolyesiyle oynuyor kadin - tabagimda soyulmus elma -
Saatime bakiyorum sik sik
Kapiyi gözlüyorum arada
Biraz sogum mu geliyor ne - kapatir misin -
Sinirli bir kirmizilik suya batiyor
Düsünüyorum, ansizin bir dost yüzü
Görmemistim de yillarca.
Gelse
Degismis çok, yaslanmis da
Sigarami yakiyor durmadan
Istemem diyemiyorum - ama yakmasa -
Konusuyoruz -konusuyor muyuz -
Yazmayi birakmis çoktan
Gerçi bir roman taslagi varmis kafasinda
“Bir elimde elma elmada bir el”
Diyorum
Hayretle bakiyor yüzüme
Bir bardak bira içiyor, çekip gidiyor az sonra.
Kadrani kirmizi saat
Plasterle tutturulmus kirik cam
Surda burda plastik çiçekler
Evet, aralik kapidan soguk geliyor
Tam kalbimin üzerine bu aksam.
Ölüm
Sen en güzelsin bu saatlerde
Büyütmüs yetistirmissin beni
Söyler miyim hiç sana hayran olmasam.
Bugün de ince, bugün de kirildi kirilacak
Bugün de
Tam nerede kalmissam.
Kalitsal yorgunluklarin
sirasi degildi biliyordum…
Ama nedense
içimde tasimaya çalistigim umutlarim
hep agir geliyordu,
yük oluyordu,
sirtima dayanilmaz agrilar biniyordu…
Kekeme muziplikler yeterli degildi yasamda…
biliyordum…
Yüzüne bakiyorum sevgili…
alnindaki çizgileri
yollarima benzetiyorum
kahve fallarinda hep kapali çikan…
ellerimdeki çizgilerle
yüzlestiriyorum…
üç vakte kadar
acilarim var diyorum…
hayat çizgin uzun
ama bendekiler sana kisa kaliyor diyor
ve üzüyorum kendimi…
Beden kaygisi tasimayan yorgunluklarin
sirasi degildi biliyorum…
ve hep bu yüzden kendimi acitiyorum…
Yüzüne bakiyorum sevgili…
dudaklarinin pembeliginin
ne kadar da yasamsal olduguna inandiriyorum kendimi..
dudagindaki yer yer olusmus ufak çatlaklarin üzerinde yürürken burkuyorum bilegimi…
yine sana düsüyorum…
her ve hep parantezlerinin içinde…
Sorgulandigimda
beni suçlu bulan
sorularin yorgunluklarini tasimanin sirasi degildi biliyordum…
Kaderist asamalar kaydedilmiyordu
günlük felsefelerde…
ve ben
asla filozofu olmak istemedim
adlandiramadigim duygularin…
perdelerim güne kapatirken kendini
oyuncular makyajlarini temizliyorlar …
kirilgan otlar bitiyor
ve sivri uçlari duvarlarimdan açiyor gözlerini…
durmus saatim yine dogruyu gösteriyor…
umarsizca kosuyorum…
umarsizca acitiyorum…
Yüzüne bakiyorum sevgili…
gözlerin ….
evet gözlerinde kaliyorum…
sirasi degildi ama…
biliyorum…
bu sefer biliyorum…
Unutma!
Gecenin bu issiz karanliginda
Senin için atan bir kalp
Ve
Sana dogru kosmaya çalisan
Sönük bir isik var
O isikta
Sadece senin olmak için kosan;
Ama
Bir türlü yakalayamayan
Ben varim..
AYRILIK SEVDAYA DAHIL
Acilmis sarmasik gulleri kokulariyla baygin
En gorkemli saatinde yildiz alacasinin
Gizli bir yilan gibi yuvarlanmis icimde kader
Uzak bir telefonda aglayan yagmurlu genc kadin
Ruzgar uzak karanliklara surmus yildizlari
Mor kivilcimlar geciyor daginik yalnizligimdan
Onu cok ariyorum onu cok ariyorum
Heryerimde vucudumun agir yanik sizilari
Bir yerlere yildirim dusuyorum
Ayriligimizi hisettigim an demirler eriyor hirsimdan
Ay isigina batmis karabiber agaclari gumus tozu
Gecenin irmaginda yuzuyor zambaklar yaseminler unutulmus
Tedirgin gulumser
Cunku ayrilik da sevdaya dahil cunku ayrilanlar hala sevgili
Hic bir ani tek basina yasayamazlar
Her an otekisiyle birlikte hersey onunla ilgili
Telasli karanlikta yumusak yarasalar
Gittikce genisliyen yakilmis ot kokusu
Yildizlar inanilmiyacak bir irilikte
Yansimalar tutmus butun sahili
Cunku ayrilmanin da vahsi bir tadi var
Oyle vahsi bir tad ki dayanilir gibi degil
Cunku ayriliklar da sevdaya dahil
Cunku ayrilanlar hala sevgili
Yanlizlik hizla alcalan bulutlar karanlik bir agirlik
Hava agir toprak agir yaprak agir
Su tozlari yagiyor ustumuze
Ozgurlugumuz yoksa yalnizligimiz midir
Eflatuna calar puslu lacivert bir sis kusatti ormani
Karanlik coktu denize
Yanlizlik cakmak tasi gibi sert elmas gibi keskin
Ne yanina donsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin
Kapini bir calan olmadi mi hele elini bir tutan
Bilekleri bembeyaz kugu boynu parmaklari uzun ve ince
Simsicak bakislari suc ortagi kacamak gulusleri gizlice
Yalnizlarin en buyuk sorunu tek basina ozgurluk ne ise yarayacak
Bir turlu cozemedikleri bu olu bir gezegenin soguk tenhaligina Benzemesin diye ozgurluk mutlaka paylasilacak suc ortagi bir sevgiliyle
Sanmistik ki ikimiz yeryuzunde ancak birbirimiz icin variz
Ikimiz sanmistik ki tek kisilik bir yalnizliga bile rahatca sigariz
Hic yanilmamisiz her an dusup dusup kristal bir bardak gibi
Tuz parca kirilsak da hala icimizde o yanardag agzi
Hala kipkizil gulumseyen sanki atesten bir tebessum zehir zemberek
bitme! bak, içtim, yürüdüm,kederlendim
denize girdim, üsüdüm, sana geldim
düs bitmeden sen bitme
bitmeden sevgi gitme
bitme! bak, kostum, savruldum, hep örselendim
cigara ziftlendim ille de seni sevdim
uzaklarda öyle çok kederlendim
günler bitmeden bitme
bitmeden hasret gitme
bu yangin geceler, bu intihar
gidersen paramparça yüregimde agitlar
bu dolunay gecenin gögsünü yarar
benim gögsümde de sana genis bir yer var
düs bitmeden sen bitme
bitmeden sevgi gitme…
Hiçbir göze bakmadi
Gül iken gül kokmadi
Aklindan hiç çikmadi
O gözlerin, gülüsün
Senden ümit kesince
Neler çekti? bir düsün!
Daglari yurdu sandi
Için için hep yandi
Usanmaksizin andi
Oldu pelesenk adin
Senden ümit kesince
Çigligini duymadin!
Kimseye bildirmedi
Çekti, bas kaldirmadi
Kaderi güldürmedi
Sense hep mutlu sandin
Senden ümit kesince
Sigindigi insandin!
Kâlbine çökeldi gam
Sevgisini vurdu sam
Yilmadi, etti devâm
Yolar onu eskitti
Senden ümit kesince
Yazik meçhule gitti.
Ne bahar, ne yaz kaldi
Içinde hep köz kaldi
Verilmis bir söz kaldi
Umutsuzca agladi
Senden ümit kesince
Aci oldu çagladi.
..